لوله پلی اتیلن در مصارف گاز رسانی

آغاز استفاده از لوله های پلاستیکی تحت فشار، از اوایل سال ۱۹۵۰ میلادی بوده است. از جمله کاربرد های این لوله ها، انتقال آب، مواد شیمیایی، سیالات خنک کننده و گرم کننده، مواد غذایی، دوغاب ها، گازها، هوای فشرده و سیستم های خلأ، چه در روی زمین و چه در زیر زمین است. یکی از اولین موارد کاربرد پلی اتیلن در زمینه انتقال گاز بوده است که از سال ۱۹۶۰ میلادی مورد استفاده قرار گرفته است. در حال حاضر بیش از ۹۰% خطوط انتقال گاز ایالات متحده و کانادا ازپلاستیک است که ۹۹% آن نیز از جنس پلی اتیلن است. لوله های پلی اتیلن در شبکه های انتقال گاز تنها در آمریکای شمالی، بلکه در سرتاسر گیتی استفاده می شوند

پلي اتيلن كه نوعي پليمر است و با فرمول ساختماني C2H4- C2H4-C2H4 می باشد كه استفاده از اين لوله ها در اكثر كشورها معمول شده است.و همه ساله با تحقيقاتي كه در مورد رزينهاي پلي اتيلن در آزمايشگاه ها انجام می شود و روز به روز به كيفيت لوله های پلی اتیلن افزوده می شود.در ايران در تمام شهرها و روستاها به تازگی گازرسانی می شوند.تمام خطوط از لوله پلی اتيلن است.


مشخصات شبکه از نظر فشار گاز
جوشکاری لوله های پلی اتیلن
نوع اتصالات پلی اتیلن
جوشکاری الکتروفیوژن
آزمایشات مخرب

مزایای استفاده از لوله های پلی اتیلن گازی:

۱- قابلیت اتصال آسان: لوله های پلی اتیلنی قادر به اتصال جوشی هستند به طوری که اتصالات به وجود آمده نه تنها به استحکام خود لوله هستند، بلکه در برخی موارد از خود لوله نیز مستحکم تر می باشند. از آنجاییکه عمده نقطه ضعف خطوط تحت فشار محل اتصالات است، می توان نتیجه گرفت که اتصالات پلی اتیلنی در مقایسه با سایر مواد از استحکام مناسبتری برخوردارند.


۲- قابلیت انعطاف: لوله های پلی اتیلن تا حدود ۲۵ برابر قطر لوله قابل خم شدن است. این مسأله باعث میشود در بسیاری از موارد برای تغییر زاویه خط لوله نیازی به استفاده از اتصالات نباشد. از سوی دیگر انعطاف پذیری پلی اتیلن استفاده از آن را در مناطقی که بافت قشری مستحکمی ندارند نظیر مناطق زلزله خیز توجیه پذیرتر می کند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *